პოეტური ბილინგვა

ზაალ ჯალაღონია | Zaal Jalaghonia

* * *
ჩემი თავი გამოვიგონე.
რამდენიმე ხნის შემდეგ
დავშალე და ყუთში
ჩავაწყვე.
ახლა დრო
მეზობლის ბავშვივით
თამაშობს ჩემ მიერ გაკეთებული
ნივთით.

ისე, რომ ვეღარ მიმხვდარა,
თუ როგორ უნდა ამაწყოს...
მე ყუთში ყოფნა 
ვინატრე.
* * *
I invented myself.
After a while
I broke it up
and put in a box.
Now the time,
like a neighbor’s child,
is playing with the toy I made.
He can’t understand
how to assemble me…
I dreamed to be in the box.
Translated from Georgian into English by Zaal Jalagonia 

სერგო წურწუმია | Sergo Tsurtsumia

ჩამწყდარი მიწა 

ჩაწყდება როცა სამარის მიწა
არ ჩაიხედოთ
თორემ თვალი შეგიშინდებათ
იქიდან ლურჯად
ცის უფსკრული ამოგანათებთ...
 
ნუ იწუხებთ უცებ აღმოჩენილი ფიზიკური
ან გონებრივი იმპოტენციის გამო
რადგან სულ მალე იმპოტენცია მაინც უნდა შეგყროდათ
მიწას შერთულებს
(იმ სულ მალე-მდე კი არც ისე შორი გზაა
თქვენ რომ გგონიათ).
არ ღირს გლოვად და მწუხარებად გრძნობების
ატროფია
რადგან იმ ქვეყნად
სულ სხვა გრძნობების არსენალი დაგჭირდებათ
და აქაური ვნებები
სავსებით ხასხასაც რომ შეინარჩუნოთ
არაფერში გამოგადგებათ
როგორც კინოს გასული სეანსის ბილეთი
სხვა სეანსზე აღარ გარგიათ.
გარდაცვლილთა გამო ნუ იდარდებთ
ისინი უკეთეს მხარეს არიან
სადაც სხვაგვარი იერარქიაა
და იმგვარი პოლიტიკური წყობა
როცა ყველა ჰორიზონტალურად თანაბარია
მძიმეფაშვიან
ღიპწამოზრდილ მამრთა მძორებს
თუ არ ჩავთვლით
ან
ორსულობისას აღსრულებულ
თუ მოკვდინებულ
უშვად ფუფალებს.
ნუ იდარდებთ თუ უცებ აღმოაჩენთ
რომ საგულე ცარიელი ყოფილა თურმე
ბოლს და ბოლოს გულიც რა არის
რამდენიმე კამერისგან
აორტისა და სისხლძარღვისგან
შეკოწიწებული
ხორცის პარკუჭი
რომელსაც მხოლოდ მანამ დაიჭირვებთ
სანამ სისხლის გადაქაჩვა შეუძლია
ხორცის უფრო დიდი პარკის მოწყვლად წიაღში
და არც კი იცის როდის შეწყდება
ეს უთავბოლო უაზრო ციკლი
 
სამარის მიწა როცა ჩაწყდება
როგორც ცამ იცის ფეხქვეშ ჩაწყვეტა
ჩვენ მაშინ ვიწყებთ ახალ სიცოცხლეს
თვალების
პირის
ყურთა თვინიერ
ღვიძლის
ფილტვების
ტვინის თვინიერ
აზრის
ფიქრების
ტანჯვის თვინიერ
ტრფობის
სიკეთის
სითბოს თვინიერ
მტრობის
ზვაობის
ზიზღის თვინიერ
სექსის
ალერსის
ტკბობის თვინიერ
ახალ სიცოცხლეს
რომლის მსგავსიც ჯერ არ გვრგებია
და რომლის გამო
ღმერთს მადლობას კობეინიც კი ეუბნება
ღმერთო მადლობა
წამს რომ გვაძლევ გამოფხიზლების
ღმერთო მადლობა
ნირვანიდან გამოყვანისთვის
ღმერთო მადლობა
ამ მიწაზე რომ მოგვიყვანე
ღმერთო მადლობა
ჩვენთან რომ არ ხარ
ღმერთო მადლობა
შენი რჩევებით რომ არ ეჩრები
ჩვენს უაზრო აზრთა წრიალში
ღმერთო მადლობა
რომ გვართობ და გვასიამოვნებ
ღმერთო მადლობა
უღმერთობის ნიჭი რომ მოგვეც
ღმერთო მადლობა
სიბნელეში ნათელს რომ ვხედავთ
ღმერთო მადლობა
რომ დაირქვი ღმერთი და რომ ხარ
ღმერთო მადლობა
რომ ხარ და რომ ვართ...
Cause I've found god*
 
ნუ ჩაიხედავთ ჩაწყვეტილი სამარის წიაღ
იქიდან ლურჯი ცის უფსკრული ამოგანათებთ...
 
------------------------  
 
* იმიტომ, რომ ვიპოვე ღმერთი. (ინგლ). სტრიქონი ჯგუფ „ნირვანას“ სიმღერისტექსტიდან „ლითიუმი“.
When the grave ground grinds down 
When the grave ground grinds down,
Do not look into it
It will scare your eyes
The sky blue gap
will shine out from there
 
Do not be concerned about
Physical or mental impotence
Hence that would still happen soon
While mingling with the soil
(and that "soon" will be sooner
than you think).
Atrophy of feelings is not worth of moaning and sorrow
Since up there, in heavens
you will need the different kit of feelings.
And the feelings acquired here,
No matter how perfectly they are preserved,
become needless,
like the tickets
of the yesterday performance at the movie theatre.
Do not worry about the deceased
They are on the better side
Where the hierarchy is different
And the political structure
makes everybody horizontally equal and even
apart from those
fat gentlemen with bulging bellies
or
dolorous dolls dying childless
or dolorous dolls dying
with pregnant bellies.
Do not get worried if suddenly you realize
that your heart has gone
All in all, your heart
is just a ventricle made of
a chamber,
aorta and blood vessels
needed only as far as it
can pump your blood
into a larger meat bit
without even having an idea
when this senseless cycle ends.
When the grave ground grinds down,
as the sky does, under the feet,
We start our new living
without our eyes
mouths
and ears
without our livers,
lungs
and brains
without
thinking
our thoughts
and suffering
without love
kindness
and warmth
without hostility
conceit
disgust
without sex
making love
and pleasure.
And this is the life never seen before,
for which even Cobain thanks god
Thank you my Lord
for awakening me from nirvana
for creating us on the earth
Thank you God for not being around
For not interfering into our senseless polemics
with your wise advice
Thank you for entertaining us
Thank you
for giving the ability of being godless
My lord, thank you
for we can discern the light in the dark
Thank you god
for calling yourself god
Thank you that you are,
and that we are.
Cause I've found god*.
 
When the grave ground grinds down,
do not look into it,
The sky blue gap
will shine out from there.
 
* from Lithium, lyrics by Nirvana, Court Cobain
Translated from Georgian into English by Giorgi Tsurtsumia

ხათუნა როგავა | Khatuna Rogava

. . .
და რა აზრი აქვს გათენდება თუ დაღამდება,
იწვიმებს თუ ნაწვიმარზე გამოიდარებს,
დაიწერებიან თუ უხმოდ აყმუვლდებიან სულში ლექსები-
თუკი შენ არსად მეყოლები-
არც წარსულში,
არც მომავალში.
აწმყოც, ხომ ხვდები,
თავისთავად
დაკარგულია.
. . .
What difference does it make whether it dawns 
or the night falls?
Whether it rains 
or the sun shows its face after the storm?
Whether my poems get written 
or just let off a silent howl, 
trapped inside my soul?
If you are not mine - 
not in the past,
not in the future? 
And the present, you can see,
is already lost.
Translated from Georgian into English by Sandro Shelia

ზეინაბ სარია | Zeinab   Saria

. . . 
ფრთხილად!.. 
ყოველი მოსახვევიდან 
შენს მტკივან გულს შეიძლება თავს დაესხას 
ათასჭიანჭველიანი ჟრუანტელი, 
სისხლძარღვებში მანამ რომ იფუთფუთებს, 
სანამ ათასივეს  არ  ამოსხამ ქაღალდზე.
...
ხეს ხორციელზე წრფელი ხმა აქვს,აბა, უსმინე, რა უშუალო შრიალშია?!.
მოზღვავებაზე აშრაშუნდა და  სიჭარბეზე.
ყველა საშრიალო ამოიშრიალა,
ყველა სალივლივო ამოილივლივა,
ყველა ბგერა აატალღა
და ყოველი ჩქამით ცამდე მართალია.
ნახევრად რომ  იშრიალოს,
თითქოს დარჩენილი ნახევარი არ ეშრიალებოდეს,
ან ძალისძალად, ორმაგად რომ აშარიშურდეს
სხვა ხეთა ჯიბრით,
ძეხორციელი ხომ არ არის?!.
ნამი ბალახზე
ნამი ბალახზე – ეს ისე ჩემია,
ან კიდევ – რაღაც იმგვარია ჩემში,
ან თუ: რაღაც იმგვარი ვარ მასში,
ისე მიმიზიდა, მიმწია, ჩამისახლა,
ეს თითქმის მე ვარ,
ან – ზუსტად მე.
ის კი შედგა, შეყოვნდა
და... დამაცქერდა.
შემრცხვა.
ღმერთო, ბალახის ნამზე რამდენხანს მიყურებდა!..
. . .
Careful!..
From every corner
Your aching heart can be attacked
By thousand-ants tingle,
Hustling in blood vessels
Till you spill all thousand out on a paper.
. . . 
Tree has a voice sincerer than human,
 You can listen to its genuine rustle... 
Rustling about excess and surplus. 
Rustled all it had to rustle,
 Waved all it had to wave,
 Waved all vowels And is truest on earth with all its vibrations. 
If it rustled half of what it does,
 As if he didn't feel like rustling with the rest half,
 Or if it were to rustle forcefully, 
with double effort Spiting other trees, 
Wouldn't it be strange for non-human?!.
Dew on the grass
Dew on the grass – so mine,
Or even – something in me such that,
Or if: I’m something such in it,
Attracted me so much, moved, settled in,
That’s almost me,
Or – exactly me.
He stood still, halted
And… Gazed.
Felt ashamed.
God, how long was he watching me on a dew of the grass!..
Translated from Georgian into English by Quji Bichia.

ნიკა ლაშხია | Nika Lashkhia

ბავშვები
ის- ღობის იქით,
ეს - ღობის აქეთ,
დგანან და ერთმანეთს უმტკიცებენ,
რომ ერთ-ერთი მათგანის ეზოში
უფრო დიდი თოვლი მოვიდა...
. . .
ამ ღამის თოვლი,
ჩემი შვილის პირველი გუნდა,
სიყვარულით ნასროლი ჩემკენ,
მარადისობის წამივით რომ იელვებს მუდამ...
Kids
He – on the other side of the fence,
She – on this side of the fence,
Standing and arguing with each other
That in one of their yards
There’s bigger snowfall…
. . .
 This night’s snow,
First snowball of my child,
Thrown towards me with love,
Will flash forever like a second of eternity…

 
Translated from Georgian into English by Quji Bichia.

 გიორგი  შონია | Giorgi Shonia

შემოდგომა   მანჰეტენზე
მე მესმის ხეების სუნთქვა
და მარტოობით დაღლილი ადამიანების კვნესა.
“ყველაფერი,  რასაც ვგრძნობთ,  ოდესმე გაქრება,”-
ამბობს ჩემი ბავშვობის მეგობარი დინ ლამბერტი
და ლუდის  ბოთლს ზეცისკენ იშვერს.
ის ფატალისტია და უყვარს მეტაფორებით ლაპარაკი,
განსაკუთრებით მას მერე, რაც მეგობარმა გოგომ მიატოვა.
მას სითბო და სიყვარული აკლია.

მოსაწყენია შემოდგომა მანჰეტენზე,
როცა არავინ გიყვარს
და ვერ ხედავ ჰოლივუდურფინალიან სიზრებს .
მაგრამ ასჯერ უფრო ცხადად ხედავ
მარტოობით დატანჯულ ადამიანებს
საზოგადოებრივ ტრანსპორტში, პარკებსა და იაფასაინ ბარებში,
სადაც ისინი საკუთარი აუტანელი ცხოვრების დასავიწყებლად მიდიან.
ისინი დაივიწყეს.
მათ არაფრის იმედი არ აქვთ.
ისინი ყოველ ღამე თვითმკვლელობაზე ფიქრობენ.
სად გაქრა მათი მიზნები და ამბიციები ?
ნუთუ ყველაფერი, რასაც ვგრძნობთ
ოდესმე მართლა გაქრება?

მე არ ვიცი,  როგორ დაიწყო ეს ყველაფერი,
მაგრამ მგონია,  რომ ცუდად დამთავრდება.
Autumn On Manhattan 
I hear the trees breat
and people's moding tived with loneliness.
Everything that we feel will ever disappear-
says friend of my childhood Dean Lamberth
and points up the bear bottle to the sky.
he is phatalist and likes speaking with metaphors, 
especially after leaving him his girlfriend
he is without love and warmth.

Without love Autumn is boring on Manhattan, 
when one cant see Hollywood dreams, 
but see obviously tortured lonely people
in transport, in parks and cheap bars
where they go to forget their own unbearable life.
They are left and forgotten.
They have no hope, 
thinking about suicide every night.
Where have disappered their aims and ambitions.
Does everything we feel will really vanish? 

I dont know how everything began
but believe it will finish badly. 
 
Translated from Georgian into English by Giorgi Shonia